Hindi Ako Natatakot Maging Mag-isa, Natatakot Ako Sa Pag-iisa

Bilang isang introvert, alam ko na ang pag-iisa at pag-iisa ay dalawang magkakaibang bagay na hindi kinakailangang magkasabay. Sa napakahusay na pamamaraan ng mga bagay, ang pakiramdam ng kalungkutan ay mas nakakatakot kaysa sa pagiging walang asawa. Maaari kong hawakan ang nag-iisa, ngunit ito ang dahilan kung bakit hindi ko alam kung makikitungo ko ang pakiramdam ng tunay na malungkot sa natitirang buhay ko:

Gusto kong magkaroon ng maraming kalidad ng nag-iisa na oras.

Ayoko ng pakikisalamuha 24/7. Kailangan ko ng nag-iisa na oras upang muling magkarga, kaya't ang pag-iisip ng paggastos ng isang buong linggo sa sarili ko ay hindi nakalulungkot sa akin - ito ay isang bagay na inaasahan. Hindi pa ako nagkaroon ng problema sa pag-iisa, ngunit ang pakiramdam ng pag-iisa ay isang iba't ibang bagay sa kabuuan.

Ang kalungkutan ay emosyonal, hindi pisikal.

Ang pagiging malungkot ay tungkol sa higit pa sa pagiging pisikal na nag-iisa. Feeling ko wala akong taong maaasahan ko at walang nakakaintindi at tumatanggap sa akin. Hindi ko nararamdaman iyon ngayon, ngunit ang katotohanang maaaring mangyari ito ay mas nakakatakot kaysa sa pag-asang maging solong.

Ang pagiging mag-isa ay hindi nangangahulugang wala akong sinuman.

Maaaring wala akong mga plano tuwing katapusan ng linggo, at baka mapunta ako sa paggawa ng maraming mga bagay sa aking sarili. Ngunit dahil sa pinili ko iyon, hindi dahil wala akong taong nais na makasama ako. Mayroon akong mga tao na nandiyan para sa akin kapag kailangan ko sila, at nangangahulugan iyon na bihira akong makaramdam ng pag-iisa. Ang ideya ng pagkawala ng mga ito, bagaman, ay sumisindak.

Hindi ko mapigilan kung pakiramdam ko ay nag-iisa o hindi.

Ang pag-iisa ay maaaring gumapang sa iyo, at kahit na perpektong maayos ako sa pagiging walang asawa at paggastos ng oras na nag-iisa, maaari pa rin akong malungkot sa mga oras. Maaaring hindi ito lohikal, ngunit ang mga damdamin ay karaniwang hindi, at iyon ang pinakamasamang bahagi.

Ang kalungkutan ay maaaring isang sintomas ng iba pang mga isyu.

Maaari akong makaramdam ng pag-iisa dahil hindi lang ako masaya sa pangkalahatan, at tiyak na iyon ang isang bagay na kinakatakutan ko. Alam kong ang aking sariling kaligayahan ay isang personal na bagay na tanging ako ang namamahala, ngunit sinasabi na masaya ako at talagang nangangahulugang napakakaiba ng mga bagay.